{"id":2369,"date":"2022-01-14T11:35:40","date_gmt":"2022-01-14T11:35:40","guid":{"rendered":"https:\/\/www.herbergzirbe.nl\/?p=2369"},"modified":"2022-01-14T14:39:11","modified_gmt":"2022-01-14T14:39:11","slug":"de-gebraden-haan","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.herbergzirbe.nl\/de\/de-gebraden-haan\/","title":{"rendered":"\u00b4De gebraden Haan!\u00b4"},"content":{"rendered":"

\u00b4Het zal je gebeuren dat je kinderen de rode piste naar beneden ski\u00ebn en blijkt dat hun ski\u00b4s nog thuis liggen….<\/em>😱!\u00b4<\/em><\/p>\n\n\n\n

“Skistokken?” “Check!”
“Ski’s? “”Ook!”
“Helm?” “Yupperdepup!”
“Bril?” “Ehhh, yep!” 
“Skischoenen?”
“Nou, pap, we zijn heeeeelemaal compleet.”<\/p>\n\n\n\n

Zuchtend ploffen de heren op de bank. Vanuit school direct met ze doorgereden naar Sport 2000 voor het aanmeten van een ski uitrusting. Klas 2a gaat morgenmiddag een paar uurtjes ski\u00ebn, hier op de berg. Wat zwemmen gangbaar is voor de Nederlandse schoolkinderen is dat voor de Oostenrijker ski\u00ebn. De eerste winter na onze emigratie werden we al geconfronteerd met dit fenomeen en hebben we besloten op de jas, broek, bril en handschoenen na de uitrusting te huren. Beide heren groeien als kool. Zo past het prima, de volgende winter kunnen we onze buidel trekken. Een ski uitrusting is best duur. Mijn ouders hebben nooit het geluk gehad een speciaal boompje in de tuin te hebben met van die prachtige paarse rechthoekige jongens die, als ze rijp zijn, hop van de tak de portomonnee invliegen. Een geldboompje <\/em>noemde mijn ouders dat teder. Het zal in de genen zitten. Ik heb bij ons in de tuin ook nog niks bespeurd. Elk kind hier heeft een eigen uitrusting zoals Hollandse kids een zwembroek hebben. Een zwembroek rekt nog wat mee met de groei en anders een oversized driekwart zwemshort waar een kind levenslang plezier aan heeft. Ik vraag me af wat gezinnen doen met de inferieure ski uitrusting als de de kids na een seizoen er uit zijn gegroeid. Shpock<\/em> en Willhaben<\/em>, de Oostenrijkse variant is bij lange na niet door gemuteerd als de Nederlandse Marktplaats. Laat staan het gebruik ervan. Dat mijn dialect nog even niet het niveau heeft om lekker wat centjes er van af te kletsen, werkt ook niet mee. <\/p>\n\n\n\n

Ik check met de boys nog eens de lijst van spullen die de heren morgen mee naar school moeten nemen. Ik druk elk een tientje in de handen. Vijf voor de lift en vijf om wat lekkers voor te kopen. Met archusogen bezie ik hun verrichtingen: tassen inpakken en ski kleding klaar leggen. “Doe meteen maar ook jullie schooltas mannen, nu jullie lekker bezig zijn!” Het is niet de eerste keer dat we door school op de vingers getikt zijn omdat de boys \u00b4iets\u00b4 vergeten zijn. Dat \u00b4iets\u00b4 is een breed varierend scale aan vergeetigheden, zo hebben we ontdekt. “Moet dat nou pap?, we hebben net alles gechecked!” Lange gezichten en veel brom! Ik snap het wel, het is gametijd<\/em>. Elke woensdag mogen ze 2 uurtjes gamen op de mobiel en nu ontneemt paps hun verslaving. Ja, ja, het zal me worst wezen. Deze keer heb ik alles onder controle. Ha, ha, het moet gek lopen morgen op onze vingers getikt te worden omdat de heren weer \u00b4iets\u00b4 vergeten zijn. Dat gaat me nu niet gebeuren. Benjamin kan geen skibril vinden. Mooi, zoeken tot je het hebt! Met een half uur mopperen: \u00b4gevonden!\u00b4 Buiten, onder het genot van een bak koffie in het zonnetje de gebraden haan<\/em> uithangen bij vrouwlief, natuurlijk over mijn vindingrijkheid en dat ik mooi het probleem van de vermiste bril op tijd heb kunnen pareren. De heren kunnen gamen. Cheers paps…<\/p>\n\n\n\n

06.00 uur \u00b4s morgens! De bewuste dag:<\/p>\n\n\n\n

Zoon nummero uno. Nou ja, een vage kopie: een lichaampje wat beweegt, de rest ligt nog in bed. Het is aangekleed, dat wel. Aan zijn voeten de veel te grote witte hotel slofjes van ons weekje uit in Wenen. Rillend ploft het op de poef voor de houtkachel. “Koud! en je moet nog \u00b4Matte\u00b4 met mij oefenen! Jesse ook!” Da\u00b4s waar, ze hebben voor het skien ook nog een proefwerk. \u00b4Matte\u00b4 staat voor Mathematik, wiskunde. Gisteren hebben we geoefend. Breuken! Niet moeilijk, wel lastig. Het eerste kwartiertje waren de heren nog alert. Dat nam zienderogen af. Het had er misschien ook mee te maken dat Peet en ik verzeilt raakten in een wiskundig Oostenrijkse rariteit. Daarover misschien in een latere Blog. In iedergeval konden deze twee leerlingen ons niet meer volgen. Met een half uur waren ze moppen aan het tappen. Een serieuze breuk drong niet meer tot de kinderhersenen door. Geen land mee te bezeilen. “Morgenochtend nog maar eens proberen!”<\/p>\n\n\n\n

Zoon nummero twee sloft voorbij. “Lekker ski\u00ebn vandaag mannen!”, roep ik enthousiast.” Het idee alles tip top in orde te hebben stemt me vrolijk. Nou, wat je leuk noemt!”, bromt Jesse, “ik hou niet van ski\u00ebn en dan hebben we ook nog dat stomme achterlijke\u00b4Matte\u00b4.” “Inderdaad, dat domme \u00b4Matte\u00b4!”, bromt Benjamin er achteraan. Hij heeft ondertussen zijn spullen \u00b4auto klaar\u00b4 gelegd en duwt twee ski helmen tegen mijn neus, alsof ik bijziend ben. “Kijk pap, twee helmen. Met die van Jesse erbij is drie!” <\/p>\n\n\n\n

Drie?
“Wat drie? Hoe drie? Gisteren hebben we een helm gehuurd voor Jesse omdat we geen helm voor Jesse hadden en nu….3!?” Ik ben best in de war nu.
“Ja, nou pap, die heb ik net gevonden in de ruwbouw. die waren we niet echt kwijt hoor! En ik heb geen rechterhandschoen… tenminste, wacht even hoor pap…” Meer in zichzelf dan tegen mij: \u00b4met deze hand schrijf ik, dus is dat rechts\u00b4… “Ehhh ja pap, ik mis een rechterhandschoen.” 
“ja maar, h\u00e8, gisteren heb je toch alles gechecked? Twee keer zelfs!”
“Yup, maar niet mijn handschoenen!”
“Niet je handschoenen?”
“Noop!”

Waarom niet de handschoenen?<\/em> Vage piep in mijn hersenen. 

“Zijn er geen andere handschoenen die je kan gebruiken?”, ik kijk zenuwachtig naar de klok. Half zeven. Nog een half uurtje waarin gegeten en \u00b4Matte\u00b4 geoefend moet worden. 
“Jawel, maar dat zijn allemaal ook linker!”
“Allemaal \u00f3\u00f3k linker?”
“Yep!”
Vijf linker handschoenen legt hij voor me op tafel. Ik bekijk ze 1 voor 1. Vijf linkse weesjes. Sommige van jaren geleden. Hoe krijgt hij dat toch voor elkaar?
“Pas duur setje voor je gekocht, waar zijn die dan?”
“Ehhh, de rechter heeft waarschijnlijk een gast meegenomen! Dus daar heb ik ook alleen nog de linker van!” Ik kijk naar de indrukwekkende hoeveelheid enkele sokken van de heren, ook weesjes. Naar schijnt een landelijk algemeen huishoudelijke verschijnsel. Peet heeft ze gisteren op de eettafel uitgestalt. Uit de losse pols 15 enkelingen! Best confronterend.<\/p>\n\n\n\n